Recensies
Interviews
Recensies
Interviews
Televisie

"Jokken, neppen, tillen, flessen, bedotten, beduvelen, belazeren, kwakzalven, zwendelen en verlakken: er zijn meer synoniemen van aan liegen gerelateerde woorden dan van het begrip 'waarheid'. Leugens komen in soorten en maten. 'Ze hebben een kleur en een omvang', schrijft Stine Jensen in Leugenaars. ...'

Paul Depondt De Volkskrant verder lezen


‘Het bewind van verzinsels

'Een snuffelaar', zo noemt publiciste en filosofe Stine Jensen (1972) zichzelf. Van jongsaf aan speurt ze al in andermans dagboeken, broekzakken en post - op zoek naar bedriegers en hun leugens. Over deze obsessie met de homo mentiens, de liegende mens, heeft ze nu een vlot leesbaar boek geschreven. ...'

Bart Funnekotter
NRC 21-4-06 verder lezen


“Leugenaars (in de sprankelende reeks ‘De passie van…’, een initatief van Filosofie Magazine en Leminscaat) is een bevlogen geschreven, pretentieloos en persoonlijk-filosofisch verslag van Jensen snuffelobsessie en haar passie en fascinatie voor leugenaars. (Volledig bestand volgt…)

Paul Depondt
De Volkskrant


‘onderhoudend en helder geschreven boek’

Elsevier
verder lezen


‘Op het achterflap van het boek kijkt het heimelijk loeder de lezer gespeeld naief aan… Listig is ze wel, die Jensen. Want terwijl ze je vermeit met prikkelende gedachtengangen en sympathieke schelmen, voltrekt zich in de coulissen een stiekeme gedaanteverwisseling…'

Filip Huysegems
De Standaard, 7 april 2006


‘Vrolijk boek over liegen. Jensen doet ontboezemingen (waar gebeurd!), interviewt anderen over hun leugens (onder andere een womanizing half-Marokkaanse barkeeper, die Mo wordt genoemd), duikt in de  geschiedenis van de leugens van filosofen, staatsmannen enzovoort.'

Trouw

‘Evenals de eerdere twee titels uit de filosofen-met-een-passie-reeks, is Leugenaars een zeer genietbaar en leesbaar boek.”

Dhost
verder lezen

'Heel interessant is het boek waar Jensen op haar ervaringen met leugens ingaat. En ik moet erkennen: ze spaart zichzelf niet altijd. Op bewonderenswaardig luchtige toon schrijft ze over leugens: bijvoorbeeld dat ze een schaakpartij tegen haar zus al volledig had afgesproken, inclusief uitslag, dat ze zich voordeed als George Michael-fan om een aantal journalisten en fotografen te plezieren, zodat die een verhaal, dan wel foto hadden. En ze erkent dat ze in de liefde graag de zaken mooier voorstelt dan ze zijn. Maar ze vertrouwt zichzelf niet helemaal, en dus ook de ander niet. En daarom snuffelt ze graag: in dagboeken, e-mails van anderen.'          

verder lezen
in het weblog van Renzo Verwer