 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Duistere onderlaag in 'Dokter Jazz'
'Een sprookjesachtige Deens-oriëntaalse roman op het ritme van de jazzmuziek', zo luidt de aanbeveling van het nieuwe boek van Stine Jensen (1972). Een grimmig sprookje is het, dat hoopvol begint, maar smoort in onverzoenlijkheid. 'East meets west' zou je ook kunnen zeggen. Deense vrouwen en oriëntaalse mannen - en vice versa - raken fysiek verslingerd aan elkaar. En de gevolgen zijn desastreus
De lezer maakt eerst kennis met jazz- en vrouwenliefhebber Mads Laudrup, kno-arts en 'reparateur van vagina's'. Een lucratieve bezigheid, dat laatste: bij Arabische vrouwen herstelt hij het maagdenvlies. Hij wordt verliefd op een Arabische prinses. Dan is er Selma, zelfbewust en nymfomaan. Ze zet haar zinnen op Kader B., een getergde Egyptenaar, tijdelijk taxichauffeur in Kopenhagen. Die blijkt al getrouwd met een al even intelligente als mooie landgenote die hem niet begeert. Kader B. radicaliseert. Treurend over het verlies van hun oriëntaalse liefdes gaan Selma en Mads ten onder, een droevig eind. Volgt u het nog?
Onderlaag
Via Dolly, nichtje van Mads, tekent Stine Jensen fragmentarisch de levens van drie Denen op. Gefascineerd door cultuurverschillen trekken autochtoon en allochtoon elkaar aan. Maar om dezelfde reden slaat hun liefde om in haat. Seks vormt daarbij steeds de duistere onderlaag, die in de versie van Jensen zelfs politieke implicaties heeft.
Luchtig benadert de schrijfster een in essentie zwaar onderwerp, dat van integratie tussen oost en west, en de (bijna) onmogelijkheid daarvan.
Het sterkst is het begin van het boek, waarin een montere Dolly in staccato-observaties het leven van de licht melancholische Mads Laudrup beschrijft. Deze dokter Jazz, liefhebber van de gelijknamige muzieksoort, weet 'vrouwen af te pellen' waarna ze zich 'overgeven aan een ronkend concert van gegrom en gekreun'.
Verderop wordt de vertelling meer rechttoe rechtaan, net als de seks. Dat is jammer, want de veronderstelling dat dit het huidige Denemarken (c.q. het Westen) in verwarring is en op drift, wordt veel minder aannemelijk gemaakt.
Lies Schut