Stine Jensen (1972, Denemarken) emigreerde op jonge leeftijd naar Nederland. Ze studeerde af in de literatuurwetenschappen en de filosofie. Van haar hand verschenen onder meer de roman Dokter Jazz (2009), de essaybundel Goddelijke Brulapen (2007), en de nonfictieboeken Leugenaars (2006), Turkse vlinders. Liefde tussen twee culturen (2005), Waarom vrouwen van apen houden. Een liefdesgeschiedenis in cultuur en wetenschap (2002) en De verlangenmachine. Over vrouwen in de popmuziek (2001). Ze stelde twee bundels samen, Aapverhalen (2004) en Voor de Dieren (2007).
Ze combineert haar academische werk als universitair docent literatuurwetenschap aan de Vrije Universiteit van Amsterdam met diverse journalistieke activiteiten. Zij is literatuurcriticus Britse fictie en non fictie voor NRC Handelsblad, was als columnist aan de Boekenbijlage verbonden en opinieert nu met regelmaat over cultuur, politiek en beeldvorming. Centrale thema's in haar journalistieke publicaties zijn: beeldvorming van vrouwelijkheid, mannelijkheid, liegen, de multiculturele samenleving en etniciteit, liefde en seksualiteit.
Ze maakte zes jaar lang deel uit van de redactie van Armada. Tijdschrift voor wereldliteratuur. Ze schuift regelmatig aan in het panel bij het programma OBA Live en heeft een rubriek over 'cultuur en moraal'.
In december 2004 werd ze door Vrij Nederland uitgeroepen tot een van de acht beste en meest veelbelovende jonge filosofen in Nederland.